Neden „Tamgara“?
Kadim bir imza işareti. Yeniden düşünüldü.
Tamga, Avrasya bozkır halklarının – Türk boyları dahil – imza ve mühür işaretiydi. Her boyun kendine özgü, karıştırılamaz bir işareti vardı: taşa kazınır, sikkelere basılır ve antlaşmaların altına konurdu. Kuşaktan kuşağa aktarılan tamga; kökeni, mülkiyeti ve verilen sözü temsil ederdi – kimlik belgelerinden çok önce var olan bir imza. Türkçedeki „damga“ sözcüğü de aynı kökten gelir.
Kırgızcada imzaya bugün hâlâ „kol tamga“ (кол тамга) denir – kelimenin tam anlamıyla „el işareti“. Tamgara da tam olarak budur: parmağınızın tek bir hareketiyle her belgenin altına atılan kişisel işaretiniz.